Szukaj szczoteczki

Czy diastema może być leczona?

18 kwietnia 2018

Diastema, czyli charakterystyczna szpara między jedynkami w szczęce górnej o rozmiarze około 2 mm, to bardzo częsta przypadłość. Tak jak dla części celebrytów jest ona znakiem rozpoznawczym, tak w rzeczywistości prowadzi ona do chorób przyzębia oraz kłopotów ze zgryzem i prawidłową wymową. Nie dzieje się tak we wszystkich przypadkach, lecz mimo to warto wiedzieć, co powoduje diastemę i jak ją leczyć. Zwłaszcza, że diastema niejedno ma imię, zaś dentystyka wyróżnia kilka jej rodzajów. Dla przykładu, jedynki ustawione równolegle to diastema równoległa, skierowane do siebie to diastema zbieżna, zaś skierowane od siebie to diastema rozbieżna.

Przyczyny

Przyczyny diastemy są różne, przesądzane przez kolejne podziały tej przypadłości. Dla przykładu, diastema prawdziwa jest efektem przerostu lub niskiego przyczepu wędzidełka wargi górnej. Diastema rzekoma jest z kolei spowodowana tzw. hipodoncją, czyli braku górnych siekaczy bocznych, lub ich mniejszym rozmiarem. Hiperdoncja, czyli nadmiar zębów, również może doprowadzić do diastemy rzekomej. Z kolei diastema fizjologiczna pojawia się u dzieci między 7 a 9 rokiem życia, o szerokości na ogół przewyższającej 2 mm. Obserwowana jest przed wyrżnięciem się stałych siekaczy bocznych.

Jak ją wyleczyć?

Diastema fizjologiczna nie wymaga specjalistycznej terapii, ponieważ znika ona sama po pojawieniu się siekaczy stałych. Jeśli chodzi o diastemę rzekomą, wskazane są implanty, zastępujące nam brak siekaczy bocznych. Jeśli jej przyczyna jest hiperdoncja, usuwa się wówczas nadmiar zębów, zaś jedynki łączy się płytą akrylową ze skręcaną śrubką lub sprężynkami międzyzębowymi. Diastema prawdziwa wymaga z kolei zabiegu podcięcia wędzidełka oraz noszenia aparatu ortodontycznego w charakterze uzupełnienia.

Aby wyleczyć diastemę, nie musimy nawet cierpieć na żadne powiązane z nią przypadłości – lekarz może na nasze życzenie pozbyć się szpary między jedynkami. Wymagać to może noszenia aparatu przez rok, przyklejeniu na zeszlifowane szkliwo jedynek specjalnych licówek, bądź zamaskowania diastemy przy użyciu kompozytu (tzw. bonding). Ta metoda jest jednak mniej trwała niż bardziej tradycyjne licówki.

Kategoria : Blog | Tagi: