Szukaj szczoteczki

Czym jest hiperdoncja?

28 kwietnia 2018

Hiperdoncja – schorzenie genetyczne, przez które w naszej jamie ustnej jest więcej zębów niż być powinno. Generalnie rzecz biorąc, za dziecka powinniśmy mieć 20 zębów mlecznych, zaś jako dorośli – 32: 8 siekaczy, 4 kły, 8 zębów przedtrzonowych i 12 trzonowych. Kiedy jest choćby o jeden ząb więcej, mamy do czynienia właśnie z hiperdoncją. Defekt ten jest stosunkowo rzadki, pojawia się u 0,3-1,8% dzieci z uzębieniem jeszcze mlecznym i u 2-3,1% dorosłych z uzębieniem stałym. Jest dużo częstsze w przypadku kobiet niż mężczyzn. Dodatkowe zęby najczęściej wyrastają w szczęce, w wyjątkowo rzadkich wypadkach, nawet w żuchwie.

Typy hiperdoncji

Hiperdoncję dzielimy na rzeczywistą i rzekomą. W przypadku hiperdoncji rzeczywistej dochodzi do sytuacji, kiedy pacjent ma zbyt wiele zębów stałych. Dodatkowe zęby mogą nie odstawać wizualnie od „zwykłych” zębów, lub mieć pewne ułomności w budowie. Dotyczy ona głównie siekaczy, które będą wówczas ustawione bardzo ciasno obok siebie. Takie zęby można spokojnie zostawić pacjentowi, jeśli ich budowa nie odstaje od normy, zaś sam pacjent nie odczuwa przez nie dyskomfortu. Bardzo rzadkim zjawiskiem jest tzw. meziodens, czyli sytuacja, w której dodatkowe zęby wyrastają między przednimi zębami górnymi lub dolnymi. Czasem dodatkowe zęby pojawiają się też w okolicach trzonowców, od strony policzka lub języka. Oprócz nietypowego położenia, charakteryzują się też budową, która zdecydowanie różni się o prawdziwych zębów trzonowych.

Z kolei hiperdoncja rzekoma to sytuacja, w której przynajmniej jeden ząb mleczny nie wypadł, rezydując obok zębów stałych.

Przyczyny hiperdoncji

Niektórzy błędnie uważają, że hiperdoncja to wynik złej higieny jamy ustnej. W rzeczywistości, nasza higiena nie ma żadnego związku z tą przypadłością. Jej najczęstszymi przyczynami są choroby genetyczne pokroju zespołu Downa, Gardnera, Crouzona, czy Ehlersa-Danlosa. Czasem spowodowana jest ona również nieprawidłowościami anatomicznymi w okolicach szczęki i żuchwy, jak rozszczepione podniebienie, tudzież warga. Najrzadszym powodem jest z kolei tzw. trzecie ząbkowanie, czyli sytuacja kiedy to erupcji zębów stałych następuje jeszcze trzecia wymiana uzębienia.

Ta niezwykle rzadka przypadłość zawsze powinna być zbadana przez dentystę. Oceni on, które zęby wymagają usunięcia i pozwoli nam na zachowanie optymalnej ilości zębów.

Kategoria : Blog | Tagi: